mercredi 18 juillet 2012
samedi 14 juillet 2012
BELCIKA DA SECIMLER !..
Her önüne gelenin bir partiden aday oldugu,
Belçika'da ,14 Ekimdeki Belediye seçimlerinde,, ben de aday olup ,Ankara'ya veya Istanbul'a gidip dost , hemseri ne varsa toplasam mi diyordum ...:)
Pelerinim, sapkam ve palyaço burnukla çikacagim... halkin karsina oy için..:))
" insanlar, ah, benim insanlarım,
yalanla besliyorlar sizi,..
İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
antenler yalan söylüyorsa,
yalan söylüyorsa rotatifler,
kitaplar yalan söylüyorsa,
beyaz perdede yalan söylüyorsa çıplak baldırları kızların,
dua yalan söylüyorsa,
ninni yalan söylüyorsa,
ellerinizden geçinen
ve ellerinizden başka her şey
herkes yalan söylüyorsa,
elleriniz balçık gibi itaatli,
elleriniz karanlık gibi kör,
elleriniz çoban köpekleri gibi aptal olsun,
elleriniz isyan etmesin diyedir.
Ve zaten bu kadar az misafir kaldığımız
bu ölümlü, bu yaşanası dünyada
bu bezirgan saltanatı, bu zulüm bitmesin diyedir..
Belçika'daki seçimler için Belçika asilli, Türk adaylar Türkiye'de!..
ŞOSE DAĞ'indan EMIRDAĞ’ina...
Oyunuz bana hemserim !..
Belçika'da yapilacak 14 Ekim seçimleri için Türk asilli adaylar ..Belçika'da seçilebilmek için, taa Emirdaginda oy avina çikarlar..
Bu da Belçika'ya özel kampanya sekli..
Siyasete girip de, bi türlü siyasetçi olam...ayan adaylar,
Hemsericilik üzerinden oy kapmaya çalisirlar..
Bende tersini yapacagim..
Türkiye'de Cumhurbaskanligi seçimlerine taa Belçika'dan aday olacagim..!
Pelerinim, sapkam ve palyaço burnukla çikacagim halkin karsina oy için..
Fransa'da ünlü mizahçi ve oyuncu Michel Coluche gibi, bende sirf onlara nanik yapmak için aday olacagim....
sapkamdan kus çikaracagim onlara !..
Siyaset nasil yapilirmis görsünler ..:)
mercredi 11 juillet 2012
lundi 9 juillet 2012
CHARLIE HEBDO 20 YAŞINDA
Diktatörleri tiye alan dergi
Fransa’nın önde gelen mizah dergilerinden ‘Charlie Hebdo’ 20. yaşını kutluyor.
Kökeni efsanevi ‘Hara-Kiri’ dergisine uzanan ‘Charlie Hebdo’, 20. yıl özel sayısında baskıcı dini, akeri ve siyasi iktidarların temsilcilerini karikatürize ediyor.
Fransa’nın en önemli haftalık mizah dergisi Charlie Hebdo 20 yaşında.
20. yaşını 1046. sayısının yanı sıra, “1992-2012 Charlie Hebdo” başlıklı bir derleme özel sayıyla da kutlayan derginin, Cabu imzalı kapağında baskıcı dini, askeri ve siyasi iktidarların dünya üzerindeki temsilcileri karikatürize ediliyor. Son sayısının kapağı ise eşcinsel evlilikleri yasallaştırmayı öngören sosyalist iktidara bir mesaj niteliğini taşıyor: “Gay evlilik artık aşıldı, Gay boşanmaya bakalım!”
Haftada ortalama 100 bin adet basılan, 15 bin abonesi, 45 bin bayi satışıyla birçok haftalık derginin imrenebileceği bir düzeyde yayın hayatını sürdüren derginin kökleri ise bilindiği gibi 1960’da Georges Bernier ile François Cavanna’nın başını çektiği Hara-Kiri’ye kadar uzanıyor.
Dergiye katılan Francis Blanche, Cabu, Fred, Gébé, Topor, Wolinski gibi isimlerle yarım yüzyıl Fransız mizah yayıncılığına damgasını vuran dergi, önce 1961’de yasaklanıyor, 1966’da yeniden açılıyor. 1970’te bu kez General De Gaulle öldüğünde yaptıkları kapaktan ötürü kapatılıyor. Derken Hara-Kiri’nin kurucularından Cavanna, Amerikan çizgi-roman kahramanı Charlie Brown’dan esinlenerek Charlie Mensuel adlı bir dergi yayımlamaya başlıyor. Sonunda Hara-Kiri yasaklanınca, Charlie Mensuel de Charlie Hebdo’ya dönüşüyor.
70’li yılların özgürlük ortamında popüler bir referans yayınına dönüşen dergi, özellikle 1974’teki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Fransızları çekimser oy kullanmaya çağırıyor. 1981’de Fransa’da ortak sol iktidara gelinceye kadar sol muhalefetin resmi hiciv yayın organı gibi mücadele veriyor. Ortak sol hükümetle birlikte varlık nedenini yitiren dergi, 580. sayısıyla yayın hayatına son veriyor.
1982’de yöneticilerin arasında yaşanan bir polemik sonucu kamuya “cevap hakkı” gerekçesiyle 582. sayısının yayımlandığı dergi, 1992’de Philippe Val ve eski takımdan Cabu ile Wolinski’nin girişimi ve ünlü şarkıcı Renaud’nun da mali desteğiyle yeniden doğuyor.
Zaman zaman mali sıkıntılar yaşasa da “ısıran, tahriş eden” mizahıyla milliyetçi, muhafazakâr çevrelerin tehdidi altında 20 yılı geride bırakan derginin belleklerden silinmeyecek bir olay ise 2006’da başlayan “Muhammed Karikatürleri” sürecinin sonucunda 2011’de derginin bürolarının molotofkokteyli saldırısına uğramasıydı. Kundaklamanın ardından “Charia (Şeriat) -Hebdo” başlıklı bir sayı yayımlayan dergi, özgürlük mücadelesinden ödün vermeden yoluna devam ediyor.
haber :
http://www.oburmizah.com/
samedi 7 juillet 2012
YEREL BASINDAN AYRILISIM !..
ANNEME BASIN DA ÇALIŞTIĞIMI SÖYLEMEYĺN !..
Çok iyi hatırlarım..Evde her sabah en erkenden kalkar evin kahvaltı ihtiyaçlarını almaya bakkala, beni gönderirdi annem !..Bu ihtiyaçlardan ayrı beyin ihtiyacı olan okumak için de, her sabah eve Cumhuriyet, Milliyet, Tercüman ve Günaydın gazetesi alırdım.
Babam ise yataǧa uzanır ve ‘’ Haydi, іsmail oğlum !..Gel bakalım
şu gazete başlɪklarɪnɪ oku bana ‘’ derdi. Ve ben her sabah, babama gazete bașlıklarını okumadan kahvaltıya oturamazdım..
ĺlk seferleri istemiye, istemiye, eğrile, büǧrüle, nerdeyse zorla, okuduğum gazete bașlıklarına zamanla alıșmaya ve hatta gittikçe severek bile okumaya başlamıştım.
Benim bu halimden babam da zevk almış olacak ki ; ‘’ Oh be ! oğlum..
ne kadar da güzel okuyorsun valla, diyerek beni de pohpohlardı..
Ben bu işi o kadar da ciddiye almaya başlamıştım ki, artık, televizyon sunuculuguna soyunmayı bile hayal ediyordum.
Babamız, bazen tüm abi ve kardeşlerimi toplar, aramızda en hızlı ve anlaşılır bir şekilde kim daha iyi okuyanımızı seçmek için bir yarışma bile düzenlerdi.
Bizi yarıştırır ve malûm bendeniz, yarışmayı açık farkla kazanırdım. ! ĺnanmazsanız gidin sorun
Bu konuyu benim bayaǧı ciddiye aldığımı gören babam, tanıdığı bir yayınevi sahibi, yazar arkadaşının yanında, beni basın’ın kalbinin attığı yer olan Babîali’de kitapçı dükkanına çırak olarak işe aldırır.Dükkanın tam karşısındaki Hürriyet binası hemen ilgimi çekmişti bile..
Benim çalıştığım‘’ÖNCÜ KĺTABEVĺ‘’ de, zamanın en tanınmış yayınevlerinden biriydi…..Sırtımda ve ellerimde kitaplarla, bir o yayınevi, bir bu yayınevine koşturur dururdum Babîali’de..
Kitap sevgisini, mürekkep kokusunu, buralarda çektim ben içime..
Ve bir gün sabaha karşı, ateşe verdiler, yaktılar o güzelim kitapları, tüm dükkanla beraber..
Gittikçe hava kurşun gibi ağırlaşıyordu, Babîali’nin üzerinde..
Daha sonra da öğrendim ki, benim patronum olan ‘’ ÖNCÜ KĺTABEVĺ‘’ nin sahibi Zeki ÖZTÜRK, yazdığı ‘’Komünizm ve Kadın’’ adlı kitabı yüzünden yüzlerce yıla hapsolmuştu..
Tüm bunlar yetmezmiş gibi, çalıştığım kitabevini bile yakmışlardı.
O zamanlar..
Kitaplar yakılıyor,devrimciler, aydınlar,yazarlar, çizerler, kim varsa teker, teker toplanıp, hapislere atılıp, ișkenceden geçiriliyor ve idam ediliyordu !..
Okumanın,yazmanın ve çizmenin Türkiye’de ne kadar da, birer tehlikeli madde olduklarını gördüm.
Babîali deki çıraklık deneyimimden sonra, mahallem olan Bayrampașa’nın çamurluǧuna geri dönmüstüm.
Basından’’ böylelikle, bu tehlikeli maddeden kurtulmuș oldum..’’ der demez, kendimi, sokaklarda
‘’ Haydiiii !..Tercüman, Saklambaç, Gün, Kelebek,yarın kiiiiiiii !!…. diye,
baǧıra, baǧıra gazete satarken bulmuștum!..
Rahmetli annem, beni böyle evimizin camından koștururken görünce ;
‘’ Ben oğlumu böyle eziyetli iște, çalıștırtmam !..’’ diyerek, ișime son verdirmiști.
Artık, basın gibi, böylesi tehlikeli ișlerle uğraşmayacaktım, fakat mürekkeb müptelası olmuşum bir kere..Neyse ki evimize giren gazetelerden alıyordum artık bu eksikliği.
Taa ki Belçika’ya gelene kadar..
Artık genç bir delikanlı olmuștum !..
Militanlık dönemi bașlamıștı benim için. Dünya’yı kurtarmaya aday olmuștum !..Zamanla baktım ki, etrafımda ki yoldașlar, kendilerini kurtamaya çalıșıyorlar, ben de, dünya’yı başka taraftan kuşatmaya soyundum..FGTB sendikasının Türkçe olarak çıkardığı “ POSTA “ gazetesinin daǧıtımını yaparken, bu sefer de, 80’li yıllarda, Almanya’dan yayınlanan, Cumhuriyet gazetesi yazarı Aydın Engin’in sürgünde iken, çıkardığı” TÜRKіYE POSTASI” gazetesine, gönüllü muhabir olarak Belçika’dan haber ve röportaj iletiyordum..Ayrıca buradan Türkiye’de o zamanlar yayınlanan “Aydınlık”gazetesinde, usta çizer Semih Balcıoğlu, aracılığıyla, çizgilerim yayınlanıyordu. Hem militanlık, hem çizerlik hem de basın işlerine kaptırmıştım tekrar kendimi..
Alışmıs kudurmuştan betermiş’’ derler ya !..Kolunu bi kaptırdın mı ..
Artık hızlı devrimcilik dönemi bitmeye başlıyor du benim için..
Kendimi en iyi ifade edebileceğim alana yani tamamen sanata yönelerek, karikatür çizerek duygularımı ifade edip, mücedeleme bu araçla devam edeceğime karar vererek, bu deneyimlerimden sonra ‘’ Ben artık tek başına basıncılık oynamaya mizah dergim “ KARDAS”la.başladım.
Sonra uzun yıllar Hürriyet ĺlan servisi’nde grafiker olarak çalıştıktan sonra, yıllardır da, Belçika yerel basında, uluslarası dergi ve sitelerde çizgilerim yayınlanmakta.. Bana “іsmail, sen keriz misin oğlum ?, niye beleșe çizgilerini veriyorsun ’’ diyen çok oldu..
Herșeyin parayla ölçülemiyeceǧini, ve bazı deǧerlerin parayla da satın alınamıyacağını bilmeliyiz. Fakat her verilen emeğin de bir karșılığı oldugunu da. Bir sanatçı olarak topluma olan duyarlılıgım ve sorumluluğumdur beni üretken yapan.
Manevi karșılıgını ben fazlasıyla alıyorum.
Ben daha on yașımdan beri mürekkebi damardan vurmușum bi kere, ama kendime hiçbir zaman ben gazeteciyim de demedim..ama bir karikatürcünün aynı zaman da da bir editoryalist olduğunun bilincindeyim.. Zamanın usta gazetecisi, ünlü yazar ve çizer Altan Erbulak, Milliyet gazetesinde sorumlu iken, gazetenin tüm çizerlerini seçim alanlarına yollar, halkın nabzını almak için, karikatürcülerine güvenirdi..O değerli ustanın bu insiyatifi diğer karikatürcülerin de basında daha çok yer almasını sağladı.
Her üreten insan gibi bende yaptığım işlerde artılarım ve eksilerimle, bu kadarını başarabildim.Fakat her yaptığım işin arkasında oldum.
Bizim “Binfikir gazetesi”ndeki arkadaşlarımın da beni, o kadar tersoluklarıma rağmen atacakları yok!.
Avrupa Türk Gazeteciler Birliği’nden ( ATGB ) basın kartı bile verdiler üstelik..
Neler yaptɪysam da bir türlü kurtulamadım bu basından.
Madem ki böyle,
Ve ben artik , yerel basında kendi kendimin işine son veriyorum !..
Anneme söyleyin!..
Ben artık yılların mürekkep bağımlısı olarak, şu andan itibaren , bu basından kurtulmak için dezentoksikasyon tedavisine başladım !..
Ismail Dogan………..
4/05/2009
https://www.facebook.com/notes/ismail-dogan/yerel-basindan-ayrilisim-/206758136665
vendredi 6 juillet 2012
EBRU ART !..
Ebru üzerine Hat yazi denemesi...
AVRUPA'DAKİ YÜZ AKIMIZ KARİKATÜRİST
İSMAİL DOĞAN'A
... .
ismail
gölgen hat sanatı, keskin çizgilere vurulmuş
yumuşacık insin diye bekler yürekler...
göz perdelerimize iniver
geç kalma
çizgin sabırsızdır bilirim
her gidiş akşama yavru güvercin
sabaha kanat çırpmış anne üveyik
dikenli teller ardında kalmayı sevmez
dudağında özgürlük şarkısı
çizgin nazım kokar piraye koynunda da olsa
gurbetliğin brüksel sokaklarına sığmaz
çıkmaz sokakların yok ki senin
zaptedilmezsin
özgür kanatlı kartalken oralarda
Barış erdoğan
AVRUPA'DAKİ YÜZ AKIMIZ KARİKATÜRİST
İSMAİL DOĞAN'A
... .
ismail
gölgen hat sanatı, keskin çizgilere vurulmuş
yumuşacık insin diye bekler yürekler...
göz perdelerimize iniver
geç kalma
çizgin sabırsızdır bilirim
her gidiş akşama yavru güvercin
sabaha kanat çırpmış anne üveyik
dikenli teller ardında kalmayı sevmez
dudağında özgürlük şarkısı
çizgin nazım kokar piraye koynunda da olsa
gurbetliğin brüksel sokaklarına sığmaz
çıkmaz sokakların yok ki senin
zaptedilmezsin
özgür kanatlı kartalken oralarda
Barış erdoğan
jeudi 5 juillet 2012
FESTIVAL FORT FIESTA / HOBOKEN (BELGIUM )
Hoboken festivalinde Arjantinli dans grubunun sahne showuna davet edildigimde bana ne yapicaklarini merak ediyordum..:)
agzima bir çubuk sikistirdilar..:)) Ve siddetle mahrem yerimi korumam istendi..
Ve bu dansörde benim agzimdaki çubugu elindeki ipin topuyla vuruyor..
Korkudan grimace yapmayi tercih ediyorum..:)
Bende ipi salladim...
Festivalde yer alan Alla Turca müzik grubu dostlarimla beraber !..
Ebru sanatçisi arkadasim Demet ünlü Ancion ile..
Hat standi..
Hazirim !..:)
samedi 30 juin 2012
FESTIVAL " COULEUR CAFE "
geçirdigim ufak bir rahatsizlik nedeni ile,
dört senedir Karikatür portre ve Hat standimla yer aldigim
" COULEUR CAFE " festivalinin 2.gününde havlu attim...:(
Nice festivallere !...
dört senedir Karikatür portre ve Hat standimla yer aldigim
" COULEUR CAFE " festivalinin 2.gününde havlu attim...:(
Nice festivallere !...
lundi 25 juin 2012
AZIZ NESIN ( 1915-1995 )
Ey Türk Faşisti!
Birinci vazifen Türk matbaalarını yıkmak, makineleri ısırmak, demirleri dişleyip duvarlara saldırmaktır. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegane temeli, gazeteleri çamurlara serip, üzerlerinde ağzın köpürünceye kadar tepinmektir. Bu temel partinin hazinesidir..
...
Bir gün nümayiş yapmak için emir alırsan, bütün polisleri yanı başında bulacaksın.
Meydanlarda, kitaplarını yaktığın, namuslu insanlar, bütün dünyada eşi emsali görülmemiş şekilde işkenceye tabi tutulabilirler. Emniyet müdürlüğümüzde dövülebilir. Demir ahmet tarafından sövülebilir. Bütün malları mülkleri zaptedilmiş, matbaaları yakılmış, gazeteleri kapatılmış, evleri tarumar edilmiş , çoluk-çocuğu dağıtılmış , haneleri işgal, kendileri perişan edilmiş olabilir.
Bütün bu şartlardan daha elim ve daha vahim olmak üzere, Amerika’dan borç dahi alınabilir. hatta bu borç alınan paralar ziyafetlerde yenebilir.
Ey faşist yumurcakları ! İşte bu ahval ve şerait içinde dahi bütün bu yapılanları kafi görmeden, vazifen matbaaları yıkmak, makineleri ısırmak, namuslu vatanperverleri parçalamaktır. Muhtaç olduğun kazma, balta halk partisinin ambarlarında mevcuttur.
Aziz Nesin
IN THE NAME OF GOD !..
2 july 93, the obscurantist reactionaries set fire to the hotel Madimak.
33 intellectuals and artists, died in this tragedy ..
the court after 20 years of non-trial decides prescription..
dimanche 24 juin 2012
vendredi 22 juin 2012
BY CARTOONISTS OF THE WORLD !
Dünya çizerlerinden, Ismail Dogan Karikatürleri...
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1470186078555.2062286.1350705526&type=3
jeudi 21 juin 2012
dimanche 17 juin 2012
Babam için....
Belçika da Babamla siyaset yillarim..
Brüksel'de 1972 yilindan beri aktif göçmen isçi örgütlenmesinde BTIB (Belçika Türkiye'li Isçiler Birligi ) derneginde Dogan ailesi olarak ailece üye idik..Babam uzun yillar bu dernekte, Baskanlik, büyük agbilerim ise sekreterlik ve ben de yönetim kurulu üyeligi yapmistik..Ve bu dernek sol görüslü ve TKP (Türkiye Komünist Partisi) nin de aktif destekledigi dernekti..O zamanlar ilerici Türkler sendikal hareket içinde örgütlenmislerdi..
Her senede Belçika Komünist Partisi'nin geleneksel olarak kutladigi " Drapeau Rouge " bayramlarinda hem standimizla, hemde güvenlik ekibimizle yer alirdik..
Ben de güvenlikten sorumlu idim..
Bayramin ilk iki günü güzel geçmis,iyicede eglenmistik..
Gece vakti idi..tam eve dönmeye hazirlaniyorduk ki, aksamci bir sarhos Belçika'li bana saldirmisti ve bunu gören Babam da beni sasirtan bir refleksle adamin ensesine bir indiriverdi elindeki semsiyesiyle, adam aninda devrilmisti yere..:))Olaydan birkaç gün geçmisti ki, dernege bir telefon ;
Bu bana saldiran kisinin, Belçika Komünist Partisi'nin Merkez sorumlularindan biri imis..bize tesekkür ediyordu telefonunda, bu bayrama sahip çiktigimiz için ve bizden özür diliyordu..partisi adina..:)
Güzel dayanisma ve örgütlenmenin yasandigi yillardi..
O zamanlar 19 yasinda idim..Tam otuz yil geçmis aradan..
Ayni, azimle sanatimla, ayni dava ugruna
yoluma kalemimle devam ediyorum baba...
rahat uyu sen !..
Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla ;
Oglun Ismail Dogan, mücadelesine devam ediyor hala !..
Ismail Dogan
Inscription à :
Articles (Atom)
























