KARIKATORIAL

KARIKATORIAL
Tanitim

dimanche 8 janvier 2012

KARANLIĞIN SESĺ…. ISMAIL DOGAN..



KARANLIĞIN SESĺ….
ĺsyanɪn sesiydi bu…ĺsyan !...
Kendisine karșɪ, devlete, topluma karșɪ, isyandɪ bu..
Yanɪyordu yüreǧi, her haksɪzlɪkta.
Acɪyordu kalbi her ölümde..
Bu yüzden dalmɪștɪ ya,, o ɪssɪz karanlɪǧa..
Uyușturucu bile meryem olamamɪştɪ acɪlarɪna..
Beyin direniyordu …benliǧini unutmamɪştɪ hâla.
O bir yorgun savaşçɪ idi…
Damardan çizmişti hayatɪnɪ.;
Ant içmişti bu zaferi kazanacaǧɪna…
Ama yenik düşmüştü , o karanlɪǧɪn soǧukluǧuna..
Ki o kadar da inanmɪştɪ ki, galip geleceǧine..
Hatta en sevdiklerini bile kaybetmişi bu yolda.
Yapayalnɪz dɪ, o şimdi….
Evsiz ve barksɪzdɪ..
Tutunabileceǧi her dal, tek tek kɪrɪlɪyordu adeta..
Ama yinede ilerlemeye çalɪşɪyordu, o zifiri karanlɪk da..
Kapkaranlɪk bir tüneldi bu…
O ise, Işɪǧɪ, aydɪnlɪǧɪ arɪyordu…
Ve bir ses duydu, tünelin ucundan ,
Karanlɪk ,karnɪndan kurşun yemiş gibi baǧɪrɪyordu, ..
O çɪǧlɪǧa yaklaştɪǧɪnda, bir ɪşɪk belirdi karşɪsɪnda..
Yaklaştɪkça, ɪşɪk daha da büyüyordu..
« Gel ! « dedi, . bu ses ona..
Ürkerek yaklaştɪkça, etrafɪnɪn tamamen aydɪnlandɪǧɪnɪn farkɪna vardɪ.
« Karşɪda,gördüǧün yüksek, yüksek tepeler, seni bekliyor !..Hɪzlɪ koşmalɪsɪn !..çok zaman kaybettin « diyordu ona bu ses.
- « Demek katledilecek, daha çok yol varmɪş « ..ama nereye ?..diye
düşünüyordu ,şimdi sessizce, yüksek tepelere bakarak..
O tepelerin arkasɪnda, ne var ? acaba diye merak ediyordu şimdi…
Elinde, bulduǧu ince bir çubukla ilerliyordu yolunda….
Birden üzerine taş yaǧdɪǧɪnɪ farketti. .Korunmaya çalɪşmaktan yorulmuş :
- « Hayɪr !..Herşeyi bɪrakɪyorum !.Hiçbir şeyin anlamɪ yok !.. »
diye baǧɪrarak geri dönmek istese de , O sesi hissediyordu ensesinde..
Adeta, sürüklüyordu onu ;
« Yɪlmamalɪsɪn !..işin bu senin..horlansan da, zorlansan da
« Sen ! bu yola aitsin…diyordu.. »
Yɪlmadan çalɪşmalɪsɪn !.., sonunda zafer senin olacak büyük isyancɪ !..
ĺşte o zaman, isyanɪnɪn bir anlamɪ olacak » diyordu bu ses..
Yol gittikçe, artɪk tepeler de düzeliyordu..
Hava da güneşin uyanmasɪyla içini ɪsɪtmɪştɪ…
Birden ufak bir kulübe evi belirdi karşɪsɪnda.
Evin kapɪsɪna yaklaşɪp, kapɪyɪ çaldɪ..
Kapɪ açɪldǧɪnda ;
ĺçerdeki kalabalɪk onu masaya davet ediyordu ..
Sabaha kadar sohbet edip, içmişlerdi..
Sabah uyanip, banyonun ɪşɪǧɪnɪ yaktɪǧɪnda ;
Kendisini görüyordu aynada…
Evet..O kendisi idi!..
Kendi karanlɪǧɪnɪ yenmişti..artɪk...
08/01/2012
ĺsmail Doǧan

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire